U vrijeme seobe naroda i naseljavanja Južnih Slovena, tu ulogu centra, preuzima Knin i zadržava je do današnjeg dana. U okolini Knina pronađeno je srpsko groblje koje arheoloski datira još iz VII i VIII vijeka. 

Knin u pisanim spisima prvi put spominje vizantijski car pisac Konstantin Porfirogenet kao Tenen sredinom X vijeka i navodi ga kao srediste kninske oblasti. 

Period hrvatske nadmoći bio je kratkog vijeka jer već 1102. godine Hrvatska gubi svoju samostalnost. Srbi starosjedioci, tada su bili ojačani svojim sunarodnicima koji su u tom periodu permanentno naseljavali ovu oblast. 

O tome riječito svijedoče spomenici kulture- srpski manastiri Krka, Krupa i Dragović iz XIV vijeka. Turci su  držali  Knin preko 150 godina (1522-1688) i pretvara ga u srediste Ličke oblasti. 

Krajišnici Srbi oslobadjaju grad koji ponovo dolazi pod mletačku vlast (1688-1797) i smatraju ga "ključem Dalmacije" i utvrđuju novim bedemima. Knin je dočekao i pad mletačke vladavine (1797), prvu austrijsku upravu (1797-1805), Napoleonove ratove (1805-1813) te drugu austrijsku okupaciju (1813-1918). 

U Drugom svijetskom ratu Knin je bio okupiran od Italijanske i Njemačke vojske, a za njegovo oslobađanje vođene su duge i iscrpljujuće borbe. 

Geografski govoreći grad je smješten na jugoistočnim padinama brda Spas  i rijekama koje dominiraju kninskom zavalom, riječnim tokovima Krke, Radljevca, Orašnice i Butižnice. Izvanredan geografski položaj, prirodna spojnica prirodnog mediteranskog pojasa s kontinentalnim dijelom i Panonskom nizinom, pretvorio je grad od davnina u značajno vojno uporište i upravno sjedište. 

---

---

 

 

...